Botswana  16 oktober 2019.

Dag allemaal, het half jaar is weer voorbij en we gaan weer een stukje reizen in Afrika.

24/9 zijn we door Kees en Eelkje naar Schiphol gebracht. Verdrietig omdat we Benji, onze kater, achter moeten laten nu hij ziek is. Hoewel hij na behandeling goed is opgeknapt is het afwachten of het na 4 weken nog zo is. “Fingers crosst” Hij heeft in ieder geval een heel fijn logeeradres bij Monique en Sjouke. 

We worden weer opgehaald door Ronald na een goede vlucht.  Bij Ronald thuis kun je merken dat het voorjaar wordt, zoveel vogeltjes rond het huis en de Jacaranda begint te bloeien. Ook mama “varkentje”  is in blijde verwachting. Hier en daar komt wel wat groen te voorschijn maar het is vooral nog dor en droog zelfs het gras is nog bruin. Er zijn nog wel een paar regenbuitjes nodig hier. Na een paar dagen bijpraten, spullen opruimen, water tanken en boodschappen ophalen gaan we richting Malelane. Op de golfpark camping net voor de poort van het Kruger Park ontmoeten we Mark en Geertje, vrienden uit Nederland die nu ook met hun T-Rex Bremach in Afrika rondtoeren. 

Samen gaan we een aantal dagen Kruger Park doen.  Bij de eerste rondrit zien we een hyena, olifanten, giraffen, zebra’s, neushoorns, impala’s, apen en een luipaard.

Prachtig! We eindigen die dag op de camping van Berg en Dal. De volgende dag gaat de route naar Skukuza en terug naar Berg en Dal. Het is neushoorn dag maar liefst 8 stuks, en er ligt een mooie leeuw op de weg.

Bij de Renosterpan komen al de andere dieren ook weer voorbij. Hier zien we ook dat een wrattenzwijn niet zo bang is. Hij gaat achter de hyena’s aan als die te dichtbij komen en het jong dat er bij is gaat de andere kant op en kijkt van een afstandje wat er gebeurd.

Dan volgt de rit naar Lower Sabie, het is vandaag  fris, bewolkt met een regenbuitje. We zien nu ook waterbokken, veel gieren in bomen en op nesten. 

Bij de Mpondo dam zitten visarenden op de  kale boomtakken in de dam en ze hebben allebei beet en gaan er met een vis vandoor. De truck startte al steeds moeilijker en onderweg horen we nu ook iets rammelen in de motor. Zodra we in het camp zijn gaat Arend daar naar kijken. Er zit een drukmoer van de verstuiver los van 1 cylinder. Als alles weer goed vast zit gaat het starten ook weer prima. Probleem opgelost. 

Onderweg naar Skukuzu zien we ook buffels en wildebeesten en het is leeuwendag, eerst zien we drie op de overkant van de drogerivier bedding en een kilometer verder liggen er uiteindelijk 13 stuks van groot naar klein. J). Het is vrij rustig met dieren, en we rijden door een dor en meer open stuk van het park. Enkele boompjes hebben hoog in de toppen wat groene blaadjes voor de giraffen. We drinken nog koffie op de picknickplaats Tsohwane en nemen dan afscheid van elkaar. 

In Satara camping is het ook rustig. Alleen de plaatsen langs het hek zijn bezet L... Maar niet getreurd.... wij zitten hoog JDan is het tijd om het park te verlaten. Op onze laatste rit zien we olifanten, impala’s, buffels, wilde beesten en met zo’n 20 giraffen is het giraffendag. Als we even stilstaan om te kijken of we nog een omweg willen maken stopt er een auto en die meneer verteld dat er een paar km verder een cheetah aan de kant van de weg ligt. 

De route staat vast en we zijn nog net op tijd want ze gaat na een paar minuten aan de wandel. Wat een geluk. En alsof dat nog niet genoeg was kregen we 200 meter voor de poort van het park nog een toetje van 12 leeuwen waaronder een aantal pups. Zo mooi. Maar dan is het uit met de pret en rijden we via een mooie route, langs heerlijk ruikende citrus boomgaarden naar Dullstrom waar we overnachten. We gaan weer terug naar Ronald, het blijkt dat de  huishoud accu’s toch dood zijn. Op zondag brengen we een bezoek aan de Botanische tuin van Pretoria. Ook hier is het grootste gedeelte nog dor en droog. Maar het is goed toeven onder de bomen die al blad hebben en waar de Zuid-Afrikanen gretig gebruik van maken. Nog een ritje door Pretoria waar we de bloei van de mooie Jacaranda bomen bewonderen. Het is een pracht. Bij Ronald komen de varkentjes nog steeds langs om wat te eten. En als de moeder en haar 3 kinderen niet snel genoeg eten krijgen gaan ze tekeer in de bloementuin en gooien potten met struiken om.... Ze worden steeds brutaler. Pa en de broertjes zijn wat beleefder J. In de avond komen er nag-apies voorbij, bushbabys.  Als de accu’s gekocht en geinstalleerd zijn nemen we afscheid van Ronald en gaan op weg naar Botswana. 

De grensovergang op 8 oktober is weer een makkie. We overnachten in de buurt van de stad Kanya waar we de volgende morgen een simkaart met airtime en data kopen. Dan richting het noorden door een droog en dorre omgeving. Ook hier is er nog niet veel regen gevallen. Na een lange dagrit komen we in het  Khama Rhino Sanctuary aan. 

Het is een leuk park, op onze gamedrive zien we 4 neushoorns, zebra’s, impala’s, springbokken, steenbokje en zelfs elanden bij een waterplaats in de pan. We gaan weer verder naar Letlhakane waar we op Tuuthebe Camp staan waar ook Mark en Geertje zijn gearriveerd. Wat gezellig! Maar de volgende dag gaat ieder weer zijn eigen weg en we zien wel waar we elkaar weer treffen. Wij gaan naar Lekhuba eiland wat midden in de zoutpannen ligt en alleen in de droge tijd te bereiken is. 

Vanaf Mmatskumo is het zand en de bosjes aan weerskanten van het pad komen steeds dichter bij en we ontkomen niet aan het vermeerderen van het aantal krassen dat toch al op de truck zit.........Hoe dichter we bij de pan komen hoe opener de bosjes worden en uiteindelijk rijden we door de pan zelf. Onderweg hebben we niemand gezien. Op het eiland gaat de laatste klant weg en wij kunnen dan mooi op plaats 6 staan met uitzicht over de pan. Het eiland bestaat uit veel stenen, rotsen met Baobab bomen en verder zand en geel gras. Er springt een scrub-hare voor ons weg en er zingen wat vogeltjes. We hebben besloten om niet terug te rijden voor Kukonje eiland maar om naar het noorden naar Nata Lodge te rijden. 

We vinden de weg en hopen op een leuke rit door de pan maar daar hebben we alleen maar uitzicht op als we over een hoge zandrug rijden. Verder zijn er hier ook vooral veel bosjes die te dicht langs de kant van de weg staan.......Of wij zijn gewoon te breed! JHier en daar wonen toch ook nog boeren. Het vee scharrelt  overal. Een enkele keer zien we hun huisjes. Bij Nata-Lodge vindt Arend Mark bij het zwembad en Geertje op de camping. We hebben een vrije dag om bij het zwembad te luieren en te lezen  nadat er een paar klusjes zijn gedaan.  In de avond en nacht zien en horen we de bush-baby’s , ook wel nag-apies genoemd. Ze zijn klein, snel en heel behendig en springen meters ver. We gaan samen verder naar Elephant Sands waar de olifanten al op ons staan te wachten. 

Ook hier is een water te kort. Er komt een klein straaltje in het betonnen bakje dat er naar toe gepompt wordt, maar de hele poel staat droog. Dus geen water of modderbad  voor de olifanten. Het is weer een prachtig gezicht en het is een constant komen en gaan van mannetjes olifanten. In de avond en nacht komen de vrouwen met de kinderen en een enkele bull. Ze hebben af en toe een hoop lawaai. En poseren in alle mogelijke houdingen die wellicht iets betekenen voor de omringende olifanten.  De temperaturen lopen in de middag op naar rond de 38-40 graden..... Gelukkig koelt het in de avond en nacht voldoende af om goed te kunnen slapen. De volgende dag gaan wij naar Senyati Camp, onderweg zien we wat giraffen, impala’s en een enkele olifant. De boompjes en struiken zijn hier al wat groener maar het gras is nog dor, en stukken hebben in brand gestaan. Aan het eind van de dag gaan we naar de bunker om het drinken en badderen van de dieren van dichtbij te bekijken. Olifanten poten die op ooghoogte op je toe en dan aan je voorbij lopen....Maar hopen dat ze niet op de betonplaat, het dak van de bunker plaats nemen. 

Even later zien we vanaf het dek olifanten van uit alle richtingen naar de waterplassen lopen. Allemaal families met heel veel kleine olifantjes. Dit gaat een paar uur zo door er zijn wel honderd dieren. Een prachtig gezicht. Later in de avond horen we hyena’s en de jackals. Dan is onze laatste overnachting in Botswana in zicht op de Safari Chobe Lodge en camping. Er wordt veel diesel getankt, nog wat voorraad eten gekocht want er wordt geschreven dat er niet veel diesel en voedsel meer is in Zimbabwe waar we morgen naar toe gaan. We zullen het zien! Nog een laatste etentje met Mark en Geertje die al op de camping gearriveerd waren en dan gaat ieder echt z’n eigen weg.  Het was heel gezellig.

Pretoria, 24 april.

De Malalane golfclub camping die vlakbij een ingang van het Kruger park ligt heeft uitzicht  op de  krokodil rivier waar de hypo’s rondscharrelen, de waterbokken en de vogels komen er drinken. De volgende morgen  26 maart staan we om 6 uur voor de poort van het Krugerpark. We toeren de hele dag wat rond in dit immense park en ondanks dat het wat bewolkt weer is laten de dieren zich zien. Zeer gelukkig zijn we met de 2 luipaarden waarvan 1 prachtig in een boom ligt te luieren. 

Maar ook de neushoorns, leeuwen, buffels en olifanten zijn paraat naast de zebra’s, waterbokken en een paar prachtige grond neushoornvogels. We overnachten in het kamp Berg en Dal waar we mooi aan de buitenkant kunnen parkeren en waar de neushoorns, impala’s, waterbokken en een spotted hyena voorbij paraderen.

Ook de volgende dag laten de dieren zich goed zien. Weer een luipaard en neushoorns, maar nu doen ook de giraffen, wildebeesten en de nyala’s mee. 

 We verlaten het park bij Phabeni Gate en zijn dan zo in Hazyview op de Kiaat campsite.  Een prachtige, goed verzorgde camping op een  Macademia noten plantage.

De motor wordt uit de truck getakeld en we maken een mooie rondrit door de groene omgeving van macademia noten-, advocado- en bananenplantages. Ook is er veel bos/hout bouw hier.  Ook de weg naar Graskop gaat langs bovengenoemde plantages. Het weer is wisselend bewolkt en zonnig. Maar als we  in de buurt van Graskop komen wat toch nog hoger ligt dan Hazyview, komen we in dichte mist/wolken terecht. De panoramacamping ligt net buiten het dorp, ook een leuke camping en heeft een restaurant en een “zwembad” met prachtig uitzicht op de bergen..........als er geen mist is. 

Maar de volgende dag is het weer iets beter en hebben we een beetje zicht op de overkant. We gaan de Panoramaroute op de motor rijden. Als eerste naar Gods Window, eerst nog een stukje klimmen maar  boven aangekomen blijkt dat de Window is gesloten wegens dichte mist.

Af en toe zien we iets verschijnen als de mist dunner wordt maar helemaal verdwijnen is er niet bij. Dan maar verder naar de Berlin watervallen het is  ondertussen mooi zonnig weer geworden., verder naar de Bourkes Potholes en de 3 rondavels.

In 2013 zijn we hier voor de eerste keer geweest en het is nog steeds leuk om te zien. Ze hebben het hier en daar wat opgeknapt. Maar overal staan nog de souvenir stalletjes. Het is nu niet druk met toeristen. De motor krijgt dorst en we halen benzine in Blyderivier. De terugweg gaat over een gravelpad naar Pilgrims Rest waar we lunchen en dan nog een stukje asfalt naar Graskop.

We kunnen nog net even genieten van het zonnetje voordat die achter de bergen verdwijnt. Het wordt dan ook snel fris. Op 1 april gaan we in de herkansing voor Gods Window......100 meter verder is een mooi uitkijkpunt en zowaar we kunnen het dal en de bergen aan de overkant bewonderen. En het is geen 1april grap. Even een praatje maken met de souvenir verkoopster en dan naar de Lisbon waterval. De watervallen hebben hier nog voldoende water, hier is nog niet echt sprake van droogte. Nog wat rondkijken in de soevenirs shops in Graskop en terug naar de camping. De lucht trekt helemaal dicht en we krijgen een heftig onweer met heel veel regen, het gaat de hele nacht door wat de volgende morgen weer dichte mist oplevert. 

Via Pilgrims Rest en Lydenburg rijden we naar de N4 en met de N12 bereiken we de camping Airport en Route bij Johannesburg. Hier zwaaien een echtpaar van in de 80 jaar de scepter en het is weer een mooi stekje. We kunnen met de Uber taxi en de Gauteng trein naar het centrum van de stad, uitstappen bij Rosebank en daar tegenover is de verkoop van de kaartjes voor de Hop On Hop Of bus.  De bus gaat door de meeste wijken van de stad. Mooie dure buurten maar ook stukken verpauperde stad. 

We bekijken Constitution Hill, het Carlton Centre waar je op de bovenste verdieping heel Jo-burg ziet liggen met alle zandbulten rondom van de mijn industrie. Dit is in het oude centrum en je krijgt hier begeleiding naar het gebouw en de lift. Er is veel verval in de stad. Het is een heel vreemde stad, er is genoeg verkeer maar ieder lijkt op een eilandje te leven. Allemaal bang dat er iets gebeurt......Door naar het Apartheidsmuseum wat interessant is. De wijk Braamfontein zag er erg gezellig uit, mensen liepen hier op straat en er waren terrasjes, een beetje “normale omgeving” maar het was te laat om nog uit te stappen omdat we voor donker weer terug wilden zijn op de camping.

De stad is als het hele land min of meer verscheurd.....allemaal bang van elkaar, weinig vertrouwen in de toekomst bij de ouderen. Maar gelukkig ziet de jeugd dit wel anders. Het zal nog een tijd duren maar het komt goed. Hoewel de kleine criminaliteit groeit. Dieven waren een maand geleden ook op de camping geweest, maar ze werden gestoord zodat er niets meegenomen was. Maar het veilige gevoel wat de 80 jarigen nog steeds hadden was toen wel weg. Zo jammer. 

 Dan is het hoog tijd om ons te melden bij Ronald in Pretoria. Het is weer o zo gezellig!!! Maar naast al die gezelligheid moet er ook gewerkt worden. De hele truck moet binnenste buiten worden gekeerd. Alle stof en zand wordt verwijderd. De nieuwe banden er op gezet, hier en daar wat repareren en bijverven.  Maar in de eerste week speelt het weer ons parten, vaak regen zodat we tussen de buien door de zaken moesten regelen. In het weekend hebben we nog een leuk uitstapje naar de Mistique Monkey dierentuin gemaakt.

Behalve apen waren er veel exotische vogelsoorten en veel tijgers, leeuwen en zelfs panters. Prachtige dieren die eigenlijk niet in een kooitje thuis horen.... Ergens halverwege de maand krijgen we een mailtje van Gustaf Pienaar, dat zijn artikel was geplaatst. Wij hebben hem ontmoet in het Camdebo National Park. Hij schrijft collums in de krant Die Burger, dit is zijn hobby. En ditmaal waren wij het onderwerp. Maar heel leuk gedaan. Als we alles zo’n beetje schoon hebben helpen we Ronald met het verwijderen van de dode takken en bomen in de tuin. 

In de afgelopen winter was er veel dood gegaan. De Jacaranda zit ook vol met dode takken maar de meesten zitten te hoog  en moeten vanzelf maar naar beneden vallen. Ondanks dat het nog wel wat heeft geregend  wordt het gras al bruin en de bladeren beginnen te kleuren en vallen hier en daar al af. Het is hier al herfst en voor ons de hoogste tijd om te vertrekken.  We gaan weer genieten van een zomer in Nederland. 

Tot over een half jaar!!!

.