Zuid Afrika 5-1-2021.

Op naar Zuid-Afrika, we verlaten Windhoek met zonneschijn maar hoe verder de dag vordert hoe dikker de bewolking wordt. Na Rehaboth wordt het landschap steeds vlakker en saaier. We overnachten bij de Quivertree camp aan de B1. De hele avond en nacht regent het pijpenstelen. De volgende dag maar verder en het regent en het regent maar. De rivieren stromen wild en kolkend op sommige plaatsen. Hele stukken land staan onder water en we moeten door de rivier die over de weg stroomt.... Het plan was om nog een paar dagen op de camping Klein Begin te staan maar we kunnen de rivier niet oversteken.

Er staat een sterkte stroming en geen idee hoe diep hij is. Opa 80 jaar wilde ook naar de boerderij had de fiets opgehaald en dacht de rivier zo over te steken maar is toch weer omgekeerd..... Stroming is te sterk zei hij. We hebben wat hoger gebied opgezocht en mogen daar de nacht doorbrengen.

Het weer is iets beter maar we gaan maar door naar Ariamsvlei, waar de dieseltank nog “even” wordt gevuld voordat we door de douane gaan. Uitstempelen was zo klaar. Door naar Nakop waar we eerst alle covid controles doorlopen en een sneltest kunnen doen. De test werd gedeeltelijk gesponsord door Zuid-Afrika..... de card machine deed het weer eens niet en we hadden geen voldoende rand om te betalen. De test is negatief dus we kunnen verder de papieren afhandelen en om half 11 gaan we richting Uppington. Bij Sakkie se Arki houden we een aantal dagen klus en rust. Wel maken we een motortochtje door de druiven velden en bekijken de waterwielen in Keimoes en Kariakas.

De waterwielen vullen de irrigatie kanalen en werken nog steeds zoals ze lang geleden uitgevonden werden. Bij de wijnhandel Mas eten we een heerlijke pizza, restaurant wel open maar geen wijn proeverij en verkoop. We overnachten bij de stokstartjes bij de Meerkat Conservancy voor we het NP Kgalagadi binnen gaan. De stokstaartjes hebben het druk met zoeken naar voedsel en graven overal kleine gaten. In de avond maken we een wandeling met een gids om schorpioenen te zoeken.

We vinden er drie verschillende ondanks de regen die alweer valt. S’morgens 7 uur staan we voor de poort van het Nationale Park de Kgalagadi en we kunnen de 1ste nacht in Twee rivieren overnachten. We verblijven een aantal dagen in Mata-Mata camp, in Nossob en de laatste nacht weer in Twee Rivieren. Het park is helemaal groen van alle regenval, er bloeien nereni’s en kleine gele en paarse bloempjes.

En we zien heel veel dieren! Oryx, springbokken met jongen, hartebeesten met jongen, wilde beesten met jongen, kudu’s, steenbokje, muizen, schildpadden, eekhoorntjes, giraffen, wevervogels, bateleur, tawny eagle, jakhals met jongen, korhaan, kori-bustard, meerkatten en heel veel struisvogels met jongen. 2 Luipaarden,5 cheeta’s, 11 leeuwinnen en 3 leeuwen. Heel bijzonder waren de 2 Luipaarden die bezig waren met het paringsritueel en nu lagen uit te rusten voor de volgende ronde.

En de Cheetah die haar jong leert te jagen. Het jong moet achter een jong springbokje aan en vangen, als dat gelukt is maakt moeder het karwei af en sleept het dode bokje naar een boom waar ze samen de buit op eten.

Bij ons laatste avondrondje zien we een paar leeuwen vanaf de heuvel naar beneden lopen. En wat blijkt, er liggen ook al drie onder aan de heuvel in het gras. Twee volwassen leeuwinnen met 3 cubs. De volwassen leeuwinnen komen langzaam maar zeker naar de weg waar wij geparkeerd staan en even later volgen de cubs ook. Prachtig om te zien maar we moeten weg want je moet wel op tijd binnen zijn. De volgende dag komen we langs de plek waar we ze hebben gezien en ja hoor ze zijn er nog...... We dachten dat ze een prooi hadden bemachtigt maar oooooocchh er ligt een cub dood op de weg. Er waren dus 4 jongen. Je hart breekt als je ziet hoe de broer en zussen hem likken en aanduwen om op te staan.

De broer probeert om de cub naar de kant te duwen en dat lukt een klein stukje en dan zien we dat er bloed onder de kop ligt. Het lijkt erop dat het beestje is aangereden. Slingerende autosporen rondom het jong..... De moeders houden de wacht. Aangeslagen rijden we verder naar Twee rivieren. De volgende dag doen we nog een klein rondje waarbij we nog 2 cheeta s zien en 2 leeuwen voordat we terug rijden naar Uppington.

Hier wordt de truck eerst gewassen en krijgt een smeerbeurt want we hebben heel wat modder verzameld en door veel diepe waterplassen moeten rijden. De rivier heeft bij Sakkie se Arki 2 meter hoger gestaan maar was alweer een halve meter gezakt. Verder gaan we naar Augrabies NP, we zijn benieuwd of de waterval nu ook groter is na al die regenval, maar het is een beetje teleurstellend.

Hij is wel breder dan vorige keer en er zijn nog een paar kleine stroompjes bij gekomen. Maar het meeste water is nog onderweg.... Dan op naar de Cederbergen. We gaan via Loerifontein, de weg hierna toe is nog wat groen langs de Hartebeest rivier maar daarna is het kaal, dor en droog landschap.

Ook hier hebben ze last gehad van hevige regenval want de weg was hier en daar gedeeltelijk weggespoeld. De hele dag gereden en zijn maar een paar auto’s tegengekomen en hier en daar een kudde geiten. Grote lege vlaktes. In Loerifontein werpen we een blik op de oude windmolens en museum maar er is niemand thuis. We mogen bij Smurfs Den overnachten.

Vanaf Loerifontein hebben we een mooie route via de bergen door de Butterkloof pas en Kliprantfontein pas. De graan oogst is hier al binnen en de schapen scharrelen tussen de stoppels voor de laatste korrels. Ook is men al bezig om de rooibos thee te oogsten. We kamperen weer op de Kleinfontein camping van Nico en Marietjie in de Cederbergen.

Met Nico rijden we een rondje op het terrein en we wandelen naar de Bushmans Cave waar tekeningen in staan van oa inwijdingsdans en riten van de San mensen en bekijken z’n rooibos thee velden.

Na een paar dagen relaxen gaan we weer verder door het Citrusdal. Hier is het overal groen en rijden we door sinaasappel, mandarijnen, citroenen en appel boomgaarden. Prachtige route over 4 passen, de Elandskloof pas, Buffelhoek pas, Middelbergpas en de Gydo pas net voor Ceres . Na Ceres komen we in de druiventeelt. Hier is het niet alleen voor de wijnproductie maar ook sap en tafeldruiven worden hier geteeld. De route voert door Ceresberg Fynbos NP en over de Michelli’s pas en net voor de stad Gouda hebben we nog de Nieuwekloof pas. Vanaf Gouda worden er naast de druif ook graan en stro verbouwd. We hebben nog 1 pas te gaan nl de Bothmaskloof pas voordat we via Darling bij West Coast NP komen. Het park bestaat vooral uit allerlei soorten Fynbos. Er lopen hier wat struisvogels en wat watervogels bij de plassen. Er staat een harde wind en de zee beukt hier op de rotsen vanwaar het als een fontein omhoog schiet.

Overnachten in Langebaan is niet eenvoudig, alle campings dicht. Maar bij Leentjesklip caravan park mogen we naar binnen ook al zijn ze officieel dicht. Top. Via het park gaan we richting Kraaifontein bij Kaapstad. In het park gaan we nog bij een paar schuilhutten naar de vogels in de waterplassen kijken. De wulp, flamingo’s, kwikstaart en een klein bruin/wit vogeltje ☺ scharrelen hier rond. In Kraaifontein krijgen we van Duncan (African Overlanders) de nodige info over het verschepen van de truck wat volgend jaar toch het geval zal zijn. Daarna gaan we verder naar Franschhoek en camperen bij Otterbends Lodge/Camp. Een mooi klein campinkje tussen de perenbomen waar we weer een aantal dagen rust houden. Wat wandelen, biertje 0% bij Taki de Griek, wat eten en wat lezen.

De volgende stop wordt Hermanus die we via de Vanderstel pas en door appel en peren boomgaarden bereiken. Ook hier is het stil en niets te beleven we gaan door naar Kleinbaai waar we de gasfles kunnen vullen en een plekje aan de kust vinden voor de nacht. Ook hier weer harde wind en alles zit weer onder het zout.

Het weer is hier wel wat in de war. Via Elim met z’n mooie gekleurde huisje en Bredasdorp gaan we naar het Bontebok NP bij Swellendam. Er is weinig verkeer op deze route, het graan is al geoogst en de velden liggen er kaal bij. Vier paar blauwe kraanvogels en een tiental ooievaars scharrelen tussen de stoppels nog wat graankorrels op. In het park is het ook rustig. De grijze golf ☺ komt nu wel wat op gang.

De rest van de mensen is voor zover dat mogelijk is weer aan het werk. De kinderen mogen hier half februari ook weer naar school. Bij de gamedrive zien we de bontebokken waar het park bekend om staat. Op de campsite horen en zien we veel vogeltjes. Dan wordt het toch weer hoog tijd voor een pas. Via de Tradouws pas naar Barrydale, Ladysmith waar een kaasfabriek staat en we wat kaas kopen. Verder over de Thuisrivier pas naar Calitzdorp waar we eindelijk wat wijn mogen proeven en kopen. De alcoholban is gedeeltelijk weer opgeheven. En we eindigen in Oudtshoorn. Dit is ook één van de mooiste routes door Zuid Afrika en is een gedeelte van route 62. De motor wordt te voorschijn gehaald en we maken een mooi tochtje door de bergen rondom Oudtshoorn. Onderweg moeten we nog wat benzine opscharrelen want het wordt toch wel kiele-kiele, het rode lampje was er eerder dan we verwachten....... Gelukkig is er bij een resort wat voorradig en kunnen we rustig verder. Bij Karusa Winery proeven we weer wat van de wijn en genieten daar van een heerlijke struisvogel salade. En s’avonds hebben we een geweldig maaltijd bij Anni’s Bistro. Onze dag kan niet meer stuk! Verder maar weer over de Outeniqua pas komen we bij George weer aan de kust en volgen de kust route naar Knysna, Plettenberg Bay tot in Nature’sValley.

Hier maken we een mooie wandeling door de bossen en langs de kust. We zien een paar keer de prachtige Knysna Turacu overvliegen maar krijgen hem niet op de foto ☹, beetje overvliegen en zich dan snel weer verstoppen.... Arend vindt nog een leuke camping in de lectuur. De Heuningkloof camping in de Innikloof bij Hankey.

Laten we dat maar eens gaan bekijken. Camping is helemaal omringt door bergen waarachter allemaal citrus landerijen liggen. Er wordt heel veel nieuw aangeplant wat wel een probleem wordt als de Kouga dam niet genoeg water meer krijgt, had nu nog maar 7%......... zagen we op ons motorritje door de omringende bergen.

Het is nu nog maar een klein stukje rijden naar het Addo Nationale Park waar we 3 dagen verblijven en de nodige ochtend en avond ritjes maken. In het eerste stuk is het nog rustig maar daarna zijn de olifanten overal. Hier een kleine familie, daar een grotere familie en al die families komen samen bij de grootste waterplas om te drinken en te badderen en plezier en ruzie te maken.

De olifanten hebben ook een aantal regels waar iedereen zich aan moet houden. Bijvoorbeeld niet voor je beurt drinken en badderen anders krijg je er met de slurf van langs of je krijgt een por met de slagtand.... Het is geweldig om naar te kijken. Ook zijn er natuurlijk de andere bewoners van het park. Bij de drinkplaats op de camping komen een leeuw en een neushoorn langs. Een dag met veel kudu’s en in de Ngulube Loop zijn 3 leeuwinnen en een leeuw. Wat een geluk, het blijkt dat we dus 5 van de 6 aanwezige leeuwen hebben gezien. ☺

Op onze avond/nacht drive zien we in een flits een Honey Badger die zich snel uit de voeten maakt. Een porcupine en een aantal scrub-hares. Als we op 13-02-21 het park verlaten zien we nog hyena’s, parende olifanten en een mooi vogeltje de Bokmakierie. Dit is het voor nu, wij toeren verder langs de oost kust.

Veel leesplezier!

Deel 2 Namibia.

De weg naar Outjo hebben we bijna voor ons zelf. Na een lunch in het plaatsje gaan we verder naar Otjiwa Lodge en Campsite. Een prachtige rustige plek met zwembadje en waar de kudu’s, impala’s en springbokken rond de deur lopen. Ook hier hebben ze bijna geen gasten. Een mooie plek waar je wel een paar dagen kunt vertoeven. Helaas hebben we een afspraak bij de garage in Windhoek waar we de volgende dag moeten verschijnen.... Ook de weg naar Windhoek is veel rustiger dan voorheen. De omgeving is prachtig, na Okahandja gaat de weg weer door de heuvels en bergen. We zijn mooi op tijd in de Mercedes garage en er wordt mooi werk geleverd. In de middag kunnen we terecht op UrbanCamp en ontmoeten facebook vrienden Anita en Joep. Als alles weer is geregeld en ingekocht gaan we via C28 uit de stad richting Swakopmund. Het is een droog gebied en de bomen en struiken zijn nog kaal. Alleen in rivierbeddingen zie je een beetje groen verschijnen. Na de Boshua Pass slaan we af naar C32 richting Spitzkoppe en overnachten bij de waterbergen. Aan beestjes komen baboon’s, kudu’s, oryx en een groep springbokken voorbij.

We rijden verder langs uitgestrekte boerderijen en wat campsite’s waar niets te doen is. De stad Karibib staat bekend om zijn marmer dat daar uit de bergen wordt gehaald. Spitzkoppe hebben we ook bijna voor onszelf, we maken een wandeling naar de Bushmanns vallei en village waar we de rotsschilderijen kunnen bewonderen. Het is een stevige klim omhoog langs een ketting, maar dan heb je ook een mooi uitzicht over de omgeving. Ook bekijken we de natuurlijke brug die in de rotsen is ontstaan. Op de nachtcamera kwamen 2 vosjes voorbij. Zo leuk. Via Uis en de gravelweg rond de Brandberg komen we bij de rivierbedding die richting de Ugab gaat. Na een omgeving van alleen stenen, zand, een enkel struikje en welwitschia planten komen we bij de rivier waar riet in groeit en de bomen groen zijn. Het wildcamp is niet meer te bereiken alles is dichtgegroeid en lijkt ook wel wat zompig. Niet geschikt voor ons. Dan maar op de oever overnachten ook een goede plek. Volgende dag terug naar de splitsing naar Rhinocamp en langs het kamp gaan we verder omhoog richting Twijfelfontein. Er zitten behoorlijke stenige en steile hellingen bij. Als we uit de kloof komen gaan we door de Desolation Valley waar amper struikjes meer staan. De bergen hier hebben wel allerlei vormen en kleuren.

We gaan heuveltje op en af en het pad loopt soms door een erg stenig gebied waar zeer scherpe stenen in schijfjes omhoog staan. Het is weer zo oneffen en scheef dat de sloten van sommige kastjes het weer begeven. Bij de Gai-Ais Fontein noteren we onze namen in het gastenboekje. Dan zijn we bij de Huab rivier aangekomen, deze keer willen we bovenlangs gaan. Het pad loopt eerst een aantal km langs de rivier maar dan moeten we er toch doorheen. Er staat een klein beetje water in wat geen probleem is. Hopen dat het zo blijft... als we doorrijden komen we bij een smal stukje dat ook aardig scheef loopt met daarnaast een rietveld. De truck glijd naar beneden het is te scheef en zakt ook nog in de modder weg.. Het is misschien nog 50 meter naar het bredere harde stuk pad maar de truck glijdt alleen maar verder weg. Dan maar terug wat gelukkig lukt en even achter de truck is een harder stuk grond waar we kunnen keren. Wegwezen hier voordat we helemaal vast komen te zitten. Dan maar een andere route naar het noorden. We overnachten op een uitzicht punt midden tussen de bergen waar we gezelschap hebben van 2 kraaien. De route naar het noorden is nieuw en loopt grotendeels door de Krone Canyon. De track is een stuk minder hobbelig maar nog wel gedeeltelijk door de stenig terrein. De welwitschia’s groeien en bloeien hier volop, kleine struikjes en hier en daar een boom. Bij de rivierbedding zijn struisvogels, 3 giraffen en een groepje springbokken. We komen uit op de C39 naar Palmwag en Sesfontein. We overnachten op de Anmir camping aan de Hoanib rivier waar nog wat water in staat en de koeien, geiten en paarden komen drinken. Om 6 uur s’morgens rijden we al weer want dan is het licht het mooist.

Daarna verdwijnt er veel kleur en blijft er hard wit licht over. Na Sesfontein wat een leuk plaatsje is, wordt de weg wat smaller met wat meer wasbord ribbels. De weg loopt langs ronde bergen en door de vallei, langs mopane bomen en thorn trees, over een zandvlakte, de Giribes Plain en het laatste stuk door een rivierbedding om in het gehucht Puros te eindigen. Ook op deze route toch nog wat wild gezien, veel struisvogels, springbokken een groepje giraffen en ook de oryx is van de partij. Op de camping is niemand te vinden, we zoeken maar een plekje. In de middag steekt de wind op en het zand waait ons om de oren. Deuren en ramen sluiten en wachten totdat we weer buiten kunnen vertoeven. Er is zelfs geen olifant te bekennen die normaal gesproken hier wel zijn alleen de geiten draven rond op zoek naar iets eetbaars. In het dorp Puros komen we nog 3 giraffen tegen voordat we beginnen aan de rit door de Hoarusib rivier. De rivier loopt door de Puros kloof en er staat water in de rivier........ maar de bodem is keihard en we toeren mooi door het frisgroene gras , struiken en bomen en worden verrast door springbokjes, oryx en giraf. Aan het eind van de track lopen 3 olifanten die naar cipres/conifeerachtige bosje lopen en waar ons pad ook door loopt om weer op de vlakte uit te komen.

Aan de ene kant staan vooral zwarte bergen maar daar midden in is het zogenaamde Kasteel, een mooie formatie witte stenen. Verder is het voornamelijk zand met hier en daar wat stenenformaties en ook hier weer een paar oryxen, springbokken en zowaar 2 badear foxen. Een mooie route. We stoppen voor de lunch als we aankomen in de Hoanib rivier. Hier is het vooral zand en er komt een grote groep giraffen voorbij. Als we verder gaan zien we naast de gebruikelijke dieren eindelijk een mooie grote kudde olifanten met jongen. Prachtig! Ze zijn heerlijk relaxt aan het eten en trekken zich niets van ons aan. Al wat meer gewend aan auto’s en gluurders ☺. Het is een mooie trek door de brede rivier waar ook nog mooie grote bomen groeien. Hier en daar zandduinen en bergen op de achtergrond. Als de bedding smaller wordt zijn de bomen vervangen door cipresachtige boomjes en er groeit riet waar nog wat water staat. Er loopt een smal paadje doorheen waar we nog net op passen. Na een aantal km smalle weg wordt de rivierbedding weer breder hebben we weer alle ruimt. In dit gedeelte geen dieren meer gezien. We overnachten op het geheel vernieuwde Elephant Song Camp. Ook vandaag zit er geen braai in, de wind is weer zo hard en het zand vliegt weer overal op en in. Het is nog 25 km naar Sesfontein. De lucht is nog grauw van het stof en de zon is zelfs niet scherp. Dit laatste stuk gaat weer door het zand met hier en daar wat grind en ook de begroeiing veranderd hier weer naar struiken en stekelige boompjes. Bij Sesfontein komen we weer op een verharde weg en de banden moeten weer opgepompt worden voordat we verder kunnen. Op de weg naar Palmwag komen we nog springbokken, giraffen, zebra’s en een olifant tegen. Bij Palmwag weer door het vetfence en krijgen de vraag of we nog vlees hebben......nee alles opgegeten...... Via de Grootbergpas gaan we naar Kamanjab waar we parkeren bij Oppi Koppi.

Hier weer een paar dagen rust. Alles repareren wat weer los gerammeld is en schoonmaken. Bij de slager in Kamanjab kopen we heerlijke kudu en beef filets. In de avond zien we rock dassie en een Porcupine die eten komt halen bij de camping. En dan is het weer tijd om verder te gaan naar Skeleton Coast. Ook nu weer 10 giraffen, 2 dik-dikjes en een spotted hyena. Nog nooit zoveel en zovaak dieren onderweg gezien. We krijgen een transit ticket om door Skeleton Coast NP te rijden. Een kale weg door een kaal zanderig landschap met hier en daar half ondergestoven struikjes. In de verte de bergen. Bij Skuinsrif houden we halt voor de nacht. Op de kust liggen dode zeehonden en vliegen de meeuwen langs, en een aantal familie’s staan te vissen. Er lopen 4 jakhalsen rond opzoek naar een mals vis hapje. De dode zeehonden zijn niet goed meer...... Aan het eind van de dag komen de wolken vanaf zee het land weer indrijven en wordt het fris.

De weg naar Swakopmund bestaat uit geel zand, rood zand, wit zand met de gebruikelijke struikjes. Vandaag komen we heel veel vakantiegangers tegen Namibiërs en Zuid-Afrikanen allemaal met de hengels voorop de bakkies en afgeladen aanhangwagens/vouwwagens op weg naar Torra-bay. Dus hier zijn nog wel wat vakantie activiteiten. Ook in Swakopmund zien we nog wel aardig toeristen rondlopen. Gelukkig is er nog wel plek op Tiger Reef camping. In Tiger Reef restaurant gegeten met de lange broek, sokken en een extra vest aan. Zo koud. Het is iedere morgen bewolkt en het mot regent wat. Toch maar even op de motor door de stad. Die heeft nog niet gelopen zins we terug zijn en stottert wat maar loopt weer beter als hij warmgelopen is. In de middag is er even wat zon en kunnen we toch nog een keer braaien. Daarna trekt de lucht weer dicht en motregent het weer. Als de wolken de volgende dag terug gedreven zijn naar de zee en de zon weer schijnt maken we nog een wandeling door de stad. We kopen entree kaartjes voor Naukluft NP en we vinden een mooi boek over de routes in Zuid-Afrika. In Walvisbaai zoeken we een garage om een remmentest te kunnen doen maar dat kennen ze hier niet. Nog een ritje door de zoutwinning naar Paaltjes. Het is koud en bewolkt hier aan de kust. In de baai en in de plassen van de zoutwinning staan veel Flamingo’s. Aan de lagoonpromenade stoppen we voor de lunch en ook hier veel flamingo’s.

Grote en de kleine soort. Prachtig gezicht. Terug naar Swakopmund , nog een nachtje op Tiger-Reef. Om half 8 de volgende morgen staan we in de wasstraat om al het zout weer van de truck te laten wassen. Het gaat roesten waar je bij staat. Nog wat boodschappen en dan op naar het Naukluft NP waar we eerst de Welwitschia trail rijden. In de trail zijn een aantal bezienswaardigheden opgenomen. Zoals het maanlandschap bij de Swakoprivier, de lichen, een heel klein plantje die de grond vasthoud in de kleuren rood en groen en de grootste Welwitschia in het land. Mooie route. Dan gaan we verder naar Blutkoppe waar we overnachten en aan het eind van de dag komen de rock dassie’s te voorschijn. Bij de Rock Arch hebben we een prachtig uitzicht op de Tinkasvlakte.

Als we de Tinkasrivier kruizen lopen daar zowaar 4 giraffen en op de vlakte lopen een paar struisvogels verder is het stil op wat vogel gesjirp na. In de avond en nacht hebben we bezoek van een vos. Mooi! Dan weer verder naar Ganab. Het is weer een heel groot leeg gebied wat we doorkruizen. Er lopen 2 grotere groepen struisvogels en een springbokfamilie. We besluiten om hier toch maar niet te blijven want ook hier waait het weer stevig. Als we het kamp uitrijden geloven we onze ogen niet, er loopt daar iets wat op een kat lijkt..... en ja hoor een cheetah!!!!!.

Het beest loert op een smakelijke struis.... maar heeft dorst en komt eerst wat drinken bij de waterplaats. Daar verlaten wij de cheetah en hopen voor haar dat ze nog wat kan vangen. Zo te zien kan ze wel weer wat voedsel gebruiken. We trekken verder de lege vlakte in naar Mirabib camp waar ons enigste gezelschap een kraai is. Via de Kuiseb Pas verlaten we Naukluft NP, hier komen we ook weer wat verkeer tegen. Ook op de weg naar Solitaire is meer verkeer, hier kun je merken dat het toch vakantietijd is al is het in verhouding tot vorige keer dat we hier waren nog steeds stil. De weg zelf is een stuk verbeterd, je rammelt niet helemaal meer uit elkaar. We passeren de Gaubpas, een mooie kloof waar de rivier de Gaub doorloopt. In Solitaire is het druk bij de winkel en restaurant met z’n lekkere appeltaart en er zijn meerdere gasten op de camping en in de lodge. Ook hier weer een stevige wind wat het buiten koken weer niet mogelijk maakt. Na een rustdag gaan we naar de Spreets Hoogte pas op 1700 meter hoogte. De pas heeft heel steile stukken van 22%..... en is een paar km lang.

Maar onze oude trouwe truckje heeft er geen moeite mee en toert rustig omhoog. Op de pas blijven we overnachten met rondom ons overal bergketens, veel stenen en weinig groene struikjes. De enige dieren zijn een paar vogels en een baboon. Verder maar weer op de Spreets Hoogte naar Windhoek. Op dit trajekt is het weer rustig met verkeer, maar we komen wel weer dieren tegen, steenbokjes, kudu’s, struisvogels, oryx en parelhoenders. Als Windhoek in zicht komt wordt de omgeving meer groener en hier en daar is een waterplas. De Arebbush camping is prachtig. Aan het eind van de middag krijgen we een stortbui...... De remmen van de truck worden wat minder dus brengen we nog een bezoek aan de Mercedes garage die de remmen weer bijstelt. Het is in 1,5 uur klaar en er kan weer een goede noodstop gemaakt worden. Na de nodige boodschappen gaan we naar UrbanCamp waar we Marco en Yvonne weer ontmoeten en maken kennis met Wim en Paulien . We hebben een heel gezellig Oud en Nieuw !!!..........al moesten we door de heftige buien en harde wind af en toe schuilen in de truck. Vanmiddag nog een ontmoeting met Anita en Joep Nel en morgen gaan we verder richting de grens met Zuid-Afrika. Veel leesplezier.